Адам баласы жаратылысынан сұрақ қоюшы. Сұрақ – ізденістің басы, ізденіс – ақиқатқа апарар жол.
Біз көбіне өмірдің сыртқы көрінісіне қарап, оның терең мәнін байқамай қаламыз.
Ал, шын мәнінде, әрбір құбылыстың артында мағына және Жаратушыға апарар ишаралар бар.


Осы сайтта: Рисалей Нұр еңбектері
негізінде сенім, өмір, тағдыр, адам болмысы туралы қарапайым, түсінікті тілмен жауаптар ұсынылады.
Бұл жобаның негізгі мақсаты — күрделі ақиқаттарды жеңіл тілмен жеткізу, жүрек пен ақылды бірге тәрбиелеу.

Аштық тозақ азабынан да ауыр ма?

Жауап

«Алла Тағала жанға: «Мен кіммін, сен кімсің?» – деді.
Дәмді: «Мен менмін, сен сенсің» деді.
Оны азаптап, тозаққа тастап, қайта сұрады. Тағы да: — Ене ене, енте енте, — деді.

Қандай азапты тартса да, эгоизмнен бас тартпады.
Сосын оны аштықпен азаптады. Сөйтіп ол аш қалды.

Ол тағы сұрады: «Ол ше? Ал ма енте?»
Дәмді былай деді: اَنْتَ رَبِّى الرَّحِيمُ – وَاَنَا عَبْدُكَ الْعَاجْزُ
Басқаша айтқанда: «Сен менің Раббымсың, Мейірімдісің. Мен сенің дәрменсіз құлыңмын.» (Ел-Хавбеви, Дюрретут’л-Вайзин, 11-бет. Сондай-ақ, Хаттар, 29 хаттар, Екінші рисале – Рамазан рисаті.)

Көлікті мағыналы етіп, қозғалтатын оның жанармайы сияқты; Жанды белсенді, мағыналы ететін – ішіп-жеу. Сол себепті де жан ішіп-жеуге негізделген. Осыған орай, жанды түзеп, тәрбиелеудің ең қысқа әрі оңай жолы; жеу мен ішу кезінде модерация; Сопылық тілмен айтқанда бұл «аскетизм».

Өзін-өзі тәрбиелеуді «жанды өлтіру» деп түсінетіндер жанға ұнайтын нәрселерден аулақ жүреді. Соның салдарынан олар дүниені сүймейтін, атаққұмарлық танытпайтын, қыңырлық танытпайтын, мүлде ашуланбайтын деңгейге жетуі мүмкін. Бұл өзін-өзі тәрбиелеу деп мойындағанымызбен, жанды өлтірмей, оны тәрбиелеп, жақсылыққа бағыттаған дұрыс деп есептейміз. Яғни, сүннет бойынша ішіп-жеу. Аш болғанша тамақ ішпеу, тоймай тұрып дастарханнан шығу деген сөз.

Біріншіден, көңілді жылқының азығын азайтып, әлсірету арқылы басқару; Екіншісі – мықты атқа жем беріп, жақсы жаттықтыру арқылы межелі жерге қысқа мерзімде жету сияқты.

Жанды өлтіргенше, жанға тән жаман сезімдер мен төмен қалауларды жөнге салып, жақсылыққа бағыттаған абзал. Бұл жанның қалауы мен қалауына жақсы арна тауып, оны жақсылыққа бағыттау арқылы жүзеге асады. Қоршаған ортаға зиянын тигізіп жатқан өзеннің алдына бөгет салып, онымен қоршаған ортаны суарып жатқандай…

Бұл өкілдік осы шындықты жариялау үшін берілді. Былайша айтқанда, Алла мен жанның арасындағы бұл нәзік әңгіме – бейнелеу, теңеу. Ұқсастырулар мен ұсынулар; Бұл шашыраңқы, терең мағыналарды ойға алып, оларды жақындату үшін қолданылатын әдемі құрал.

Бұл жағымды әңгіменің негізгі тақырыбы; Бұл жанды тәрбиелеудің ең жақсы жолы аскетизм екенін атап өту …