Жауап:
Құрандағы «Олар мәңгілік тозақта қалады, олар жұмаққа бармайды» деген барлық аяттар кәпірлерге бағытталған. Әйтпесе, күнә мен ізгілік – мүміннің қасиеттері. Тозақта жазасын тартқаннан кейін мүміннің сыйлығын алу үшін жұмаққа баруы әділдік мәселесі.
«Дүние – ақырет егістігі». Біз алған әрбір тыныс, айтқан әрбір сөйлем, тастаған әрбір көзқарас, санамыздан өткен әрбір ой, жүрегіміз аңсаған әрбір махаббат, азап шегуіміздің әрбір сәті – ол отырғызылған көшет сияқты, ол жұмақ жемісін немесе тозақ жемісін береді. Бұл ақыретке көшу қиямет күнімен аяқталады.
Жер бір жағынан адамдарды, жануарларды және өсімдіктерді – Құдайдың құдіретінің кереметтерін – жаратса, екінші жағынан, ол онда жасалған жақсылық пен жамандық әрекеттері арқылы ақырет үшін «мәңгілік көріністерді» тоқиды, оларды уақыт шкаласына қосып, көрсету үшін мәңгілік әлемге жібереді.
Қиямет күні келіп, дүниелік сынақ аяқталған кезде, Адам атадан бері жаратылған барлық адамдар мен жануарлар көктемде бүкіл жер тіріліп, «Ұлы сот» орнағандай қайта тіріледі. Адамдар жасаған әрбір жақсылық пен жамандық көрсетіледі және барлық құпиялар ашылады. Құдайдың көптеген есімдері – Дана, Әділ, Мейірімді, Бағындырушы, Мәжбүрлеуші ​​– өздерінің кемелдігінде көрініс табады. Қиямет күні, Таразы және Сират көпірі кезеңдерінен кейін ақтау куәліктерін алғандарға сыйақы беріледі. «Сендерге амандық болсын! Сендер тазардыңдар. Мәңгілік қалу үшін осында кіріңдер» (Зумәр сүресі, 73-аят) деген сөздермен айтылғандар мәңгілік жұмаққа, соңғы баратын жерге кіреді.
Мүшріктер мен кәпірлер, сондай-ақ күнәлары ауыр болғандар «Уа, қылмыскерлер! Бүгін бөлініңдер!» деген айқайдан дірілдеп, тозаққа кіреді, онда олар мәңгілік азап шегеді.
Иман жұмаққа кірудің құжаты болғандықтан, иманмен қайтыс болған мүміндер жазасын тартқаннан кейін қайтадан жұмаққа кіреді.