Жауап

Діннен шыққан адам – Ислам дінінен шыққан адам. Ислам – ең биік, ең кемел дін. Діндердің ең жоғарғысы мен кемелінен бас тартып, оның әкелген заңдарын қабылдамаған адам енді басқа діндерді де қабылдамайды, ешбір заңды мойындамайды және олар арқылы тәртіпке салынбайды. Бұл жағдайда діннен шыққан адам толық анархист болып, қоғамды улайды.

Осы себепті Ислам діні діннен шығып, өлім жазасына кесілген адамға өмір сүру құқығын бермейді. Өйткені анархист адам қоғамға үлкен қауіп төндіреді, ол жарылуға дайын бомба іспетті. Бүкіл денеге зиян тигізбес үшін гангреналық мүшені кесіп тастағаны сияқты, мұндай анархист пен діннен безген адамды ұлтқа зиян тигізбеу үшін өлтіріп, тазартады.

Жоғары мәртебелі Ұстаз бұл нәзіктікті былайша көрсетеді:

«Жақсылық бұзылса, оның бұзылатыны белгілі. Мысалы, сүт пен айран сияқты, бұзылса да жеуге болады. Мұнай бұзылса жеуге болмайды, кейде уға айналып кетеді».

«Сондай-ақ жаратылыстардың ең жақсысы, бәлкім, ең жақсысы болған адам да бұзылған хайуаннан да бұзылады. Түрлі заттардың иісіне ләззат алатын жәндіктер, шағу арқылы уланудан ләззат алатын жыландар сияқты, олар батпақтар мен зұлымдықтардағы жамандық пен жаман ахлақпен қуанып, мақтанады. зұлымдықта, олар шайтандық сияқты, Иә, жын шайтанның денесінің нақты дәлелі – адам шайтанының денесі». (13.Ләмә)

Жоғары мәртебелі мырзаның мысалындай, сүт пен йогурт бұзылса, оны өңдеп, пайдалануға болады, ал сүттің ең тамаша бөлігі болып табылатын май бұзылса, одан еш пайда болмайды. Мұсылман адам жақсы ахлақ пен барлық жақсы қасиеттерді Ислам дінінен үйреніп, онымен тәлім-тәрбие алғандықтан, бұл шеңберден шыққанда оның жан дүниесінде кемелдік қалмайды және толық құбыжыққа айналады. Сондықтан барлық мазхабтарда «Дүниеден шыққан адамның өмір сүруге құқығы жоқ» деген үкім шығарылған.

«Мысалы, сарай болса, үлкен пәтерде үлкен электр шамы бар. Сол электр тоғынан алынған және оған қосылған шағын-ұсақ электр шамдары шағын аумақтарға бөлінеді. Енді сол үлкен электр шамының сөндіргішін біреу бұрып, жарықты өшірсе, барлық аумақтар терең қараңғылық пен жабайылыққа айналады».

«Ал басқа сарайда үлкен электр шамына қатысы жоқ шағын электр шамдары әр ауданда бар. Егер сол сарайдың иесі үлкен электр шамының қосқышын қосып, өшіріп тастаса, басқа жерлерде шамдар болуы мүмкін және онымен жұмыс істей алады, ұрылар оны пайдалана алмайды.

«Міне, жаным! Ең бірінші сарай мұсылман. Мұхаммед пайғамбар (с.ғ.с.) оның жүрегіндегі сол ұлы электр шамы. Егер оны ұмытса, Алла Тағала оны жүрегінен алып тастаса, ол басқа пайғамбарды қабылдай алмайды. Бәлкім, оның жан дүниесінде кемелдік сақталмайтын шығар. Расында, ол Раббысын танымайды да. Оның жаратылысының бәрі қараңғылық пен қараңғылықта. Оның жүрегінде бүліну мен қатыгездік бар, бұл бүлінуден қандай пайда тауып, оны қалпына келтіруге болады?

«Бірақ шетелдіктер сол екінші сарай сияқты; Мұхаммед пайғамбардың (с.ғ.с.) нұрын жүректерінен алып тастаса да, бір нұр қалуы мүмкін немесе қалуы мүмкін деп ойлайды. Олардың рухани кемелдігі олардың моральдық кемелденуіне, Мұса пайғамбар мен Исаға (ғ.с.) иманның бір түрі және Жаратушысына деген сенімнің бір түрі болмақ. Олардың сенімдері қалуы мүмкін.»(1)

Мұндағы негізгі салыстыру нүктесі – діннен шыққан адам мен атеист еуропалық арасындағы айырмашылық. Діннен шыққан адам ең кәміл пайғамбардың тәрбиесіндегі барлық сұлулықтарды ең кемел түрде танып, білгендіктен, егер ол осы кемел тәрбиені діннен безу арқылы тастаса, енді одан жақсырақ, одан да кемелді ештеңе таба алмайтындықтан, адам болудан қалады. Оның енді кемелдікке лайық ештеңесі жоқ.

Бірақ дінсіз еуропалық бұзылған және бұрмаланған діннен бас тартқандықтан, одан жақсырақ Исламды таба алады. Таппаса да, оның жаратылысы діннен безген адам сияқты бұзылмағандықтан, пендешілігі де бұзылмағандықтан, адам баласына пайда әкелетін істерде өзін қолдана алады.

Мәртебелі мұсылманның Батыс мәдениетін толық қабылдауы мүмкін еместігіне назар аударғанымен, мәселеге басқаша көзқараспен тоқталып, мұсылман мен христианның пайғамбарға деген сенімі жағынан бір-бірінен үлкен айырмашылықтар бар екенін баса айтады.

Құран Кәрім мұсылмандардың жеке, отбасылық және қоғамдық өміріне қағидалар әкелді және Алла Елшісі (с.ғ.с.) оларды үмметіне жан-жақты түсіндіріп, іс жүзінде өз өмірімен көрсетіп, үйретті. Мұсылман Аллаға иман келтіруден, намазды қалай оқудан, адамгершілік құрылымын қалай қалыптастырудан, іскерлік өмірінде қандай қағидаларды ұстанатынына дейін барлығын Пайғамбарымыздан үйренген. Ұлы мәртебелі ұстаз бұған өте жақсы мысал келтіріп, Пайғамбарымызды (с.ғ.с.) орталық шамға теңей отырып, мұсылманның сол орталық шамнан барлық жағынан нұрын алатынын және оған толығымен тәуелді екеніне назар аударады. Осы себепті, егер мұсылман Пайғамбарымызбен (с.ғ.с.) байланысын үзсе, рухани дүниесінде де, ахлақ әлемінде де, дүниелік істерінде де толық күйреуге ұшырайды. Ақырында имансыздықтың қараңғылығына түседі.

Христиан үшін жағдай мүлдем басқаша. Оның жеке өмірі де, қоғамдық өмірі де Хз. Оны Иса (а.с.) Інжілден алып, жеткізген илаһи қағидалар емес, адамзат заңдары мен қоғамның әдет-ғұрыптары мен әдет-ғұрыптары анықтайды және белгілейді. Бұл әдет-ғұрыптың кейбір қағидалары дінге негізделгенімен, іс жүзінде жағдай мүлде басқаша. Тыйым салудан қашқан адам оны Хз. Ол мұны Исаға емес, заңға бағыну нәтижесінде жасайды. Сондықтан бұл кісі Хз. Оның Исаға (ғ.с.) деген құлшынысы толығымен үзілсе де, оның өмірінде үлкен өзгеріс болмайды.

Ислам жеке адамның жеке өмірін де, қоғамдық тәртіпті де реттеуге қатысты бұйрықтар мен тыйымдар бергендіктен, бұл бұйрықтарды орындау мұсылман үшін сауап, ал орындамаса күнә және бүлік болып табылады. Бұл адам заңдары үстемдік ететін христиандық қоғамдарда болмайды. Олардың арасында бұйрықты орындаудың сауабы жоқ. Дегенмен, тыйымдарды орындамағаны үшін айыппұлдар қарастырылған. Басқаша айтқанда, христиан қоғамының тәртібі илаһи бұйрықтар мен тыйымдармен емес, адам заңдарымен қамтамасыз етіледі.

Сол себепті, егер мұсылман Пайғамбарымыздың (с.ғ.с.) жолынан тайса, «қоғамдық өмірдегі уға» айналады.

Сілтемелер:

қараңыз (1) Сөздер, Жиырма төртінші сөз.